"ทักษะในการถามคำถาม"
คำถามที่มักพบเจออยู่เสมอจากผู้เรียนในหลักสูตร “ทักษะการโค้ชชิ่ง (Coaching Skill)” คือ “ควรถามอย่างไร?” เพราะผู้เรียนมักมีความกังวล และไม่แน่ใจว่าคำถามของตัวเอง จะช่วยให้โค้ชชี่คิดได้เองหรือไม่ เมื่อทดสอบการโค้ชชิ่งกันและกัน ก็มักนึกคำถามไม่ต้องทันและ เผลอแนะนำอยู่เรื่อยๆ
วันนี้อยากนำเทคนิคให้การฝึกฝน “ทักษะในการถามคำถาม” มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันครับ ตอนเริ่มต้นฝึกฝนการใช้คำถาม ผมมักเริ่มที่จุดประสงค์ ของการใช้คำถามของเราก่อน เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนมาจากความคิด ความรู้สึก และความต้องการให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น ดังนั้น ผมมักบอกตัวเองอยู่เสมอในฐานะโค้ชว่า
โค้ชเป็นเพียงกระจกเงา : คำถามมักจะสะท้อนให้โค้ชชี่เห็นตัวเอง เป็นความต้องการของโค้ชชี่เอง
คุณอยากจะพูดคุยเรื่องอะไรในวันนี้?
คุณมองเห็นภาพเป้าหมายเป็นอย่างไร?
คุณคิดกับเรื่องนี้อย่างไร?
คุณรู้สึกกับเหตุการณ์นี้อย่างไร?
คุณเลือกพูดคุยในหัวข้อนี้เป็นเพราะเหตุใด?
โค้ชกระตุ้นให้โค้ชชี่คิดมากกว่าตอบคำถาม : คำถามเป็นคำถามเปิดให้แสดงความคิด ความรู้สึก ไม่ใช่ตอบคำถาม
คุณช่วยอธิบายแนวความคิดของคุณว่าเป็นอย่างไร?
คุณมีแนวความคิดกับแผนงานเป็นอย่างไร?
คุณเกิดความรู้สึกกับเหตุการณ์นี้เป็นแบบไหน?
คุณช่วยบอกวิธีการที่จะดำเนินการว่ามีอะไรบ้าง?
โค้ชเชื่อมั่นว่าโค้ชชี่มีศักยภาพที่จะค้นหาวิธีการเองได้ : คำถามไม่ชี้นำความคิดโค้ชชี่
คุณมองเห็นภาพเป้าหมายแล้ว คุณนึกถึงเรื่องอะไรบ้าง?
ถ้าคุณอยากให้เกิดผลลัพธ์ตามที่ต้องการ คุณมีแนวความคิดอย่างไร?
สิ่งที่คุณพูดคุยมานี้ ทำให้คุณได้แง่คิดอะไรบ้าง?
การลงมือทำในสิ่งที่คุณตั้งใจ จะเกิดผลลัพธ์ในเรื่องอะไรบ้าง?
ผมมักจะกำหนดหลักการเป็นโค้ชของตัวเอง ไว้ประมาณนี้ในเบื้องต้น ก็จะช่วยทำให้ผมสามารถ ใช้คำถามที่เปิดกว้างได้มากขึ้น และนึกคำถามได้ง่ายขึ้นตามสถานการณ์ ของโค้ชชี่ได้ทันทีระหว่างการพูดคุยกันครับ ลองทดสอบกับตัวเองดูครับ
